Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

Θερινή δραστηριότητα για παιδιά Γυμνασίου

Θερινή δραστηριότητα για παιδιά Γυμνασίου.
Η Επιστημονική Εταιρία Μελετών Νήσου Σκοπέλου διοργανώνει το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουλίου 2015 ένα τριήμερο για παιδιά με μικρές εκδρομές σε αρχαιολογικούς χώρους του νησιού, ενημέρωση για την πολιτιστική μας κληρονομιά, παιχνίδι κι άλλες ψυχαγωγικές δραστηριότητες.
Τα παιδιά θα απασχολούνται συνολικά 5 ώρες ημερησίως (3 ημέρες, από 5 ώρες κάθε μέρα).
Σκοπός μας να φέρουμε σε επαφή τα νέα παιδιά με κάποια μνημεία του νησιού μας.
Για το λόγο αυτό ζητάμε την εθελοντική βοήθεια από εκπαιδευτικούς ή άλλα πρόσωπα που έχουν παιδαγωγική κατάρτιση ή εμπειρία, ώστε να οργανώσουν μαζί μας τις δραστηριότητες με τα παιδιά.
Απαραίτητη προϋπόθεση να τους αρέσει η επαφή και η δράση με τα παιδιά αυτής της ηλικίας!
Η Εταιρία μας λειτουργεί χωρίς χρηματικό κέρδος. Κάθε συνεργασία μαζί μας θα είναι σε φιλικό και εθελοντικό πλαίσιο.
Στους συμμετέχοντες θα δοθεί βεβαίωση συμμετοχής στις δράσεις μας για χρήση στο βιογραφικό σημείωμα.

Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο: 6977785872, κος Κώστας Σύρος ή στο skopelos.culture@gmail.com

Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Τα σκοπελίτικα πανηγύρια

Κάποτε πέσανε στα χέρια μου κάτι παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες με σκοπελίτες.
Άρχισα να ξεχωρίζω πολλά πρόσωπα που σήμερα δε βρίσκονται στη ζωή.
Σε κάποιες φωτογραφίες έβλεπα τους προγόνους μας να χορεύουν και να διασκεδάζουν έξω από το μοναστήρι, ή το ξωκκλήσι τη μέρα που γιόρταζε ο άγιός του.
Η αλήθεια είναι πως οι σκοπελίτες, ευλαβείς πάντα, έτρεχαν στα πανηγύρια του νησιού, είτε γίνονταν τους χειμερινούς μήνες είτε τους καλοκαιρινούς.
Οι γυναίκες έφερναν τα πρόσφορα, το νάμα, το λάδι για τα καντήλια. Οι άντρες έφερναν τρόφιμα στα "κοφίνια" ψωμί, κρασί και "ρούχα"  για να ξαπλώσουν το βράδυ της παραμονής. 
Την παραμονή γινόταν ο Εσπερινός με αρτοκλασία. Μετά έτρωγαν λιτά κι έπιναν λίγο απ το κρασάκι τους για να ευφρανθούν καθώς συζητούσαν με τον καλόγερο ή τον παπά, ζητήματα πνευματικά και κοσμικά ή να κάνουν τη βεγγέρα τους με τους άλλους πανηγυριώτες, όσο να νυστάξουν και να πάνε να ξαπλώσουν στα κελάκια του μοναστηριού. Άλλωστε οι περισσότεροι νήστευαν για να κοινωνήσουν στη Θεία Λειτουργία της εορτής.
Το πρωί όλοι θα συμμετείχαν στη θεία λειτουργία. Οι περισσότεροι κοινωνούσαν.
Κατόπιν ακολουθούσε εορταστικό γεύμα στην τράπεζα του μοναστηριού ή έστρωναν τις "κουρελούδες" και τα τραπεζομάντηλα "κατάχαμα" έξω απ το μοναστήρι και μοίραζαν τους μεζέδες, το κρασί, τα φρούτα και την αγάπη τους σε όλους!
Κάπου εκεί άρχιζε η μουσική, το τραγούδι κι ο χορός! Σαν απογευμάτιζε άρχιζαν να επιστρέφουν στο χωριό όλοι αφού πρώτα έπαιρναν την ευχή του γέροντα ή του ιερέα ο οποίος παραστεκόταν στο πανηγύρι.
Αυτά θυμήθηκα σκαλίζοντας τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες μιας οικογενειακής συλλογής...
Οι συνήθειες αυτές έχουν αλλάξει από τότε! Γι αυτό θα πρέπει να αλλάξουμε στάση απέναντι στην παράδοσή μας! Πρώτα πρώτα να τη γνωρίσουμε και να τη μεταφέρουμε με το σωστό τρόπο στα παιδιά μας.
Είναι μία ακόμη ιερή υποχρέωσή μας απέναντι στις επόμενες γενιές. Λαός χωρίς ιστορία και πολιτιστική ταυτότητα είναι καταδικασμένος να χαθεί.
Να τους μάθουμε την ιστορία του τόπου τους, να τους μιλήσουμε για τον πολιτισμό τους, τη θρησκεία τους, για τα μνημεία που βρίσκονται διάσπαρτα στο νησί μας!
Να δώσουμε να κατανοήσουν ότι πέρα από τις φυσικές ομορφιές του νησιού μας, τα πολιτιστικά και θρησκευτικά κειμήλια γίνονται κι αυτά πόλος έλξης των τουριστών.
Τέλος να τους διδάξουμε το σεβασμό σε ότι δημιούργησαν οι πρόγονοι με την αγάπη την ψυχή και το μεράκι τους! 
Έτσι θα σεβαστούν και τα δικά μας έργα οι επόμενες γενιές!

Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

Παιδικές εικόνες από τα "σοφαδάκια" τα Χριστούγεννα

Κάθε που πλησιάζουν Χριστούγεννα, φτερουγίζουν στο νου μου εικόνες από την παιδική μου ηλικία.
Άνθρωποι περπατούν κάπως βιαστικά και μπαινοβγαίνουν στα καταστήματα κάτω στα "σοφαδάκια". 
Στο κρεοπωλείο του κυρ-Μιχάλη του Λεμονή, ή εκείνο του Νίκου του Λεμονή, ή το άλλο του Χρήστου Γαρυφάλλου. Γεμάτα με ντόπια, καθαρά κρέατα από τα σκοπελίτικα γίδια και αμνοερίφια. 
Τελευταίες μέρες για τα ψώνια πριν τη γιορτή. 
Λίγο πιο πάνω στου κυρ Αποστόλη του Λεμονή με τα τρόφιμα, κουκιά, ρεβύθια, ζάχαρη, αλεύρι, αραδιασμένα σε σακιά, ένα γύρο μέσα στο μπακάλικο.  
Άντρες μπαίνουν πιο εδώ, στο κουρείο του Μιχάλη του Κασσανδριανού.
Στο βάθος του δρόμου, κάποιες γυναίκες ψωνίζουν υφάσματα για δώρα, απ το κατάστημα του κυρ Δημήτρη του Κρικίδη. Λίγο πιο πέρα άλλες, μπαίνουν στο κατάστημα του Νίκου του Ζαπάρτα, για υλικά ραψίματος και δώρα.
Οι γυναίκες παίρνουν τις φρεσκοψημένες κουλούρες απ το φούρνο "της Μαρίας" ή αλλιώς του κυρ Αλέκου του Μελαχροινού.
Στον κεντρικό δρόμο είναι κι ο κυρ Αλέκος Αλεξάνδρου, με τα πήλινα κανάτια, τις εικόνες και τα κεριά. Δίπλα ακριβώς απ του Τάκη του Σακελλαρίου, με τα χρώματα και τα διάφορα υλικά οικοδομής. 
Σαν φτάνει το μυαλό μου στην κατηφόρα για τον Αϊ Νικόλα, κάποιοι βγαίνουν απ το φαρμακείο των Ραμαντάνηδων. Δίπλα κάποια γυναίκα μπαίνει στο παντοπωλείο του Γαλατσάνου, να ψωνίσει λαμπάδες με καθαρό κερί, για το πρόσφορο που θα πάει "στ' ν'  ακκλισά"για το πρωί.
Έρχονται στη θύμησή μου φευγαλέες εικόνες από τα καλο-γυαλισμένα μανουάλια της εκκλησίας, γεμάτα με κεριά στην χριστουγεννιάτικη λειτουργία νωρίς το πρωί.
Νοικοκύρηδες με τα κουστούμια, που συνοδεύουν τις συζύγους, τυλιγμένες στο ακριβό παλτό τους. Κι ακούγονται στο πλακόστρωτο σοκάκι, τα τακούνια απ τα καλαίσθητα παπούτσια που αγόρασαν από το "παπουτσάδικο" του Φίλιππα του Ψαθά, ή το άλλο του μπάρμπα Νίκου του Καλατζή, για τις γιορτινές αυτές μέρες.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που περνάνε στο διάβα τους μέσα στο μυαλό μου, κάπως γρήγορα, έχουν μέρες τώρα μελετήσει πως θα γιορτάσουν τη Γέννηση του Σωτήρα!
Έχουν φροντίσει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις. "Δεν κάνει να αφήνεις χρέα τέτοιες μέρες" λένε.
Η σπιτονοικοκυρά έχει δώσει την παραγγελία για τα αμυγδαλωτά ή το μπακλαβά στον άριστο, τεχνίτη ζαχαροπλάστη Κωνσταντινίδη, ή πιο κάτω στο εργαστήριο του Κυριάκου του Κυρίτση.
Κι εμείς να χτυπάμε πόρτες και να στεκόμαστε με το ραβδί και του "κουφνάκ" έτοιμοι να ψάλλουμε τα κάλαντα ελπίζοντας να τιμήσουν την ερμηνευτική μας προσπάθεια και την λυγερή παιδική μας φωνή με μισή δραχμή, ή καμιά δεκάρα, γιατί όχι και ολόκληρη δραχμή, αφού είμασταν δύο και θα τα μοιράζαμε...
Και καθώς ανοίγει η πόρτα, η ματιά μας  πλανιέται πιο μέσα απ το χωλ, στο σαλόνι ή το καθιστικό, που ήταν στρωμένο με το καλό το βελούδο τραπεζομάντηλο. Και γύρω γύρω τα αρχαία τα πιάτα και το  κάδρο του αφέντη του σπιτιού ή άλλο του παππού και της γιαγιάς.
Και δίπλα στο παράθυρο να φωτοβολεί το δέντρο των χριστουγέννων. Φορτωμένο μπάλες, παιχνίδια, αγγελάκια και στη ρίζα του η φάτνη, σκέτη κατάνυξη και μυστήριο. Μερικές γυναίκες το στόλιζαν στο διάδρομο. Ψάλλαμε και χαζεύαμε μαζί, τα δώρα, τα στολίδια, τη λάμψη από τα φωτάκια. 
Κάναμε κι εμείς το "κουμάντο" μας. Είχα κατά νου να αγοράσω ένα άσπρο αστυνομικό αυτοκίνητο με φωτάκια κόκκινα και μπλε.   
Το χα δει εδώ και μέρες στη βιτρίνα του Παπαλιώσσα. Αυτή η βιτρίνα, μου χε πάρει το μυαλό εδώ και μέρες!
Τώρα που το θυμάμαι, χωρίς υπερβολή, το "στήσιμο" αυτής της βιτρίνας δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τις βιτρίνες των πόλεων τέτοιες μέρες.
Στολισμένη με χρυσή γιρλάντα και μπάλες, γέμιζε με λογής λογής παιχνίδια. Τοποθετημένα σαν σε σκηνή από ταινία, στρατιωτάκια, τανκς, αεροπλάνα, συναρμολογούμενα, τραίνα, πλοία, μάγευαν τα παιδικά βλέμματα και ταξίδευαν τη φαντασία σε ιστορίες και περιπέτειες που μόνο το παιδικό μυαλό μπορεί να συνθέσει και να ονειρευτεί. 
Όπου και να μ έστελνε η μάνα, έπρεπε να περάσω από τα "σοφαδάκια". Πλησίαζα τη βιτρίνα που με πολύ γούστο και εμπορικό ταλέντο είχε στολίσει η κυρία Κλαίρη. Κι άρχιζε το σενάριο ... της φαντασίας! Κανένα παιχνίδι δε μ άφηνε αδιάφορο.    
Η βιτρίνα του Παπαλιώσσα είχε ένα γλυκό γιορτινό φως, το οποίο αντανακλούσε στην παιδική ψυχή, τη μάγευε και δε την άφηνε να φύγει! 
Η κυρία Κλαίρη, είχε στολίσει και την άλλη βιτρίνα με παιχνίδια για κορίτσια. Πριγκίπισσες, μωράκια, καρότσια, παραμυθένια παλάτια, συλλογές με σκεύη κουζίνας, αλλά και επιτραπέζια παιχνίδια.
Το κατάστημα του Παπαλιώσσα πουλούσε οικιακά είδη. Σ αυτό έβρισκες τα πάντα για το σπίτι. Συσκευές, αξεσουάρ, ηλεκτρικά είδη, μικροέπιπλα, κλπ.
Είχε δύο μεγάλα ψηλά παράθυρα με τζάμι μονοκόμματο. Το ένα ήταν στ' αριστερά της εισόδου και το άλλο  στη δεξιά πλευρά. 
Αυτές οι δύο γιορτινές βιτρίνες, ήταν πόλος έλξης για τα παιδικά μας προσωπάκια όλο το δωδεκαήμερο. Τα στολίδια και τα παιχνίδια τους μετέφεραν για μια ακόμη φορά την αγάπη από χέρι σε χέρι. 
Εμείς τότε δε ζούσαμε έντονα την προσμονή του Άϊ Βασίλη από την κόκα κόλα. 
Προσμέναμε το Χριστό να γεννηθεί μέσα στη θαλπωρή της οικογένειάς μας. Να δούμε τα πρόσωπα των αγαπημένων προσώπων χαρούμενα. Να συναντηθούμε με τους φίλους μας στο ναό, στο ιερό Βήμα. Να φτάσει η στιγμή που ανυπόμονα θα χαλούσαμε το περιτύλιγμα του δώρου για να αφήσουμε τα μάτια μας να λάμψουν στη θέα του παιχνιδιού, με το οποίο θα παίζαμε τις υπόλοιπες γιορτινές μέρες!
Η βιτρίνα του Παπαλιώσσα είναι μια γλυκιά ανάμνηση στο πλήθος των παιδικών ενθυμήσεων. Τώρα που τα γράφω αυτά, διαπιστώνω ότι τότε δε στερηθήκαμε αυτή τη γιορτινή λεπτομέρεια που αφήνεις το προσωπάκι σου να κολλήσει πάνω στο τζάμι μιας βιτρίνας. Ενώ η ψυχή σου ταξιδεύει σε χώρες μαγευτικές και ζεις νοερά, αλλά βαθιά στην καρδιά σου, αυθεντικά συναισθήματα, τα οποία θα είναι και τα εφόδια για να μάθεις να ζεις, να γιορτάζεις, να αγαπάς!
26 Δεκεμβρίου 2014. 

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

Τιμητική εκδήλωση για το σκοπελίτη λόγιο μοναχό Καισάριο Δαπόντε

Πρόσφατα πραγματοποιήθηκε σύσταση εταιρίας με την επωνυμία Επιστημονική Εταιρία Μελετών Νήσου Σκοπέλου.
Σκοπός της, όπως και από την επωνυμία της προκύπτει, είναι να συμβάλλει στη μελέτη και διάδοση της ιστορίας και του πολιτισμού της νήσου Σκοπέλου.
Αυτό θα επιτευχθεί μέσα από ποικίλες δραστηριότητες όπως:
·         Εκπαιδευτικά προγράμματα
·         Δημιουργία ψηφιακού υλικού
·         Διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων
·   Προβολή και διάδοση μέσω διαδικτύου της τοπικής ιστορίας και του πολιτισμού της Σκοπέλου
·         Διοργάνωση επιστημονικών συναντήσεων
·  Ενίσχυση εκδόσεων μελετών, άρθρων, ερευνητικών εργασιών με αντικείμενό τους την τοπική ιστορία και πολιτισμό.
Πρώτη δραστηριότητα της εταιρίας αυτής θα αποτελέσει η διοργάνωση εκδήλωσης προς τιμή του Σκοπελίτη μοναχού και λόγιου Καισάριου Δαπόντε για τα τριακόσια χρόνια από τη γέννηση του.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 17 Αυγούστου στον προαύλειο χώρο του Αρχοντικού Βακράτσα ώρα 8.30 μ.μ.
Θα είναι τιμή για μας η παρουσία σας για να αποτίσουμε φόρο τιμής σε μια από τις εξέχουσες πνευματικές προσωπικότητες του 18ου αιώνα και να σας ενημερώσουμε με λεπτομέρεια για τους σκοπούς της Εταιρίας.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΜΕΛΕΤΩΝ ΝΗΣΟΥ ΣΚΟΠΕΛΟΥ


Επισυνάπτουμε Πρόσκληση -Πρόγραμμα της εκδήλωσης

Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2014

Τσ΄ Αϊς Τριάδας σήμερα!

Μεγάλη γιορτή χθες Κυριακή και σήμερα του Αγ. Πνεύματος!
Όχι για όλους όμως! Υπάρχουν και κάποιοι που δεν δέχονται τον Τριαδικό Θεό!
Ένας ο Θεός αλλά τρεις υποστάσεις, τρία Πρόσωπα!
Μεγάλο μυστήριο αυτό! Δε χωράει στο νου του ανθρώπου! Χωράει όμως στην καρδιά μας!
Πολλές φορές, ότι δε μπορεί να εξηγήσει το μυαλό μας το αφομοιώνει και το κατανοεί πολύ καλά η καθαρή καρδιά! Μη μου πείτε ότι δε το χετε διαπιστώσει!
Κι έρχονται οι πλασιέ βιβλίων, οι επιπόλαιοι κι αμαθείς  ιεχωβάδες σήμερα και διατυμπανίζουν ότι η Αγία Τριάδα είναι μύθος! Ο οποίος άρχισε τον 4ο αιώνα! Πουθενά στην Αγ. Γραφή (την οποία ξέρουν παπαγαλία...) δεν γράφτηκε ότι ο Θεός είναι τρία Πρόσωπα.
Αντιθέτως στα κείμενα της Αγ. Γραφής βρίσκουν : «Ο Ιεχωβά ο Θεός μας είναι ένας Ιεχωβά».—Δευτερονόμιο 6:4. «Εσύ, του οποίου το όνομα είναι Ιεχωβά, είσαι ο μόνος Ύψιστος όλης της γης».—Ψαλμός 83:18. «Αυτό σημαίνει αιώνια ζωή, το να αποκτούν γνώση για εσένα, τον μόνο αληθινό Θεό, και για αυτόν που απέστειλες, τον Ιησού Χριστό».—Ιωάννης 17:3. «Ο Θεός είναι μόνο ένας».—Γαλάτες 3:20.
Κι αφού μας έδωσαν 4 κείμενα, τέσσερις φράσεις νομίζουν ότι αρκεί! Τέσσερις φράσεις είναι όλη η Αγ. Γραφή; Φοβερή δουλεία κάνουν! Με επιστημοσύνη, υπευθυνότητα, σοβαρότητα!
Έλα όμως που εγώ βρήκα άλλες τέσσερις προτάσεις που λένε το αντίθετο! Ότι δηλ. ο Θεός είναι Τριάδα Προσώπων. Τις βρήκα κι εγώ στην Αγ. Γραφή, αυτή που μελετάνε και σπουδάζουν οι φωστήρες ιεχωβάδες!
Δείτε: 1. Στη δημιουργία του ανθρώπου γράφει, "26 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν" (Γένεσις, κεφ.1) Γιατί πρώτο πληθυντικό πρόσωπο; ήταν περισσότεροι του ενός; 
2. Γένεσις 11/ια: 6-8: "και είπε Κύριος: ιδού γένος εν και χείλος εν πάντων, και τούτο ήρξαντο ποιήσαι, και νυν ουκ εκλείψει απ ‘ αυτών πάντα, όσα αν επιθώνται ποιείν. 7 δεύτε και καταβάντες συγχέωμεν αυτών εκεί την γλώσσαν, ίνα μη ακούσωσιν έκαστος την φωνήν του πλησίον. 8 και διέσπειρεν αυτούς Κύριος εκείθεν επί πρόσωπον πάσης της γης, και επαύσαντο οικοδομούντες την πόλιν και τον πύργον".
Πρόκειται για τη γνωστή περίπτωση της σύγχυσης των γλωσσών στον πύργο της Βαβέλ. Προσέξτε, ότι ενώ ο Κύριος ("Γιαχβέ" κατά το Εβραϊκό) μιλάει σε περισσότερα του ενός πρόσωπα, ("δεύτε και καταβάντες συγχέωμεν..." - πρόκειται για τα άλλα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδος), τελικά τη δουλειά την κάνει μόνος του! "διέσπειρεν αυτούς Κύριος".
3. Στη Βάπτιση του Ιησού , "16 καὶ βαπτισθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς ἀνέβη εὐθὺς ἀπὸ τοῦ ὕδατος· καὶ ἰδοὺ ἀνεῴχθησαν αὐτῷ οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν καὶ ἐρχόμενον ἐπ᾿ αὐτόν· 17 καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῶν οὐρανῶν λέγουσα· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα. (Ματθ. κεφ.3). Τρανή απόδειξη των τριών Προσώπων.
4. "19 ὅταν δὲ παραδώσωσιν ὑμᾶς, μὴ μεριμνήσητε πῶς ἢ τί λαλήσετε· δοθήσεται γὰρ ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τί λαλήσετε. 20 οὐ γὰρ ὑμεῖς ἐστε οἱ λαλοῦντες, ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ πατρὸς ὑμῶν τὸ λαλοῦν ἐν ὑμῖν". (Ματθ. κεφ. 10). Ο Ιησούς αναφέρει το Άγ. Πνεύμα που φωτίζει τον νου του ανθρώπου.
5. " 32 Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς· 33 ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.(Ματθ. κεφ. 10). Ο Ιησούς μιλάει άμεσα για τον Πατέρα στους ουρανούς! Άρα δύο Πρόσωπα!
6. «Εγώ και ο Πατήρ εν εσμέν», είπε ο Χριστός (Ιωαν. 10,30). «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή" ουδείς έρχεται προς τον πατέρα ει μη δι' εμού» (Ιωαν. 14,6). 
Ξέφυγα λίγο και σας έδωσα ήδη 6 φράσεις που φανερώνουν ότι υπάρχουν Τρία Πρόσωπα. Τριάδα Προσώπων.
Τώρα; Φωστήρες ιεχωβάδες; Τι είναι αλήθεια; οι 4 δικές σας φράσεις που τις ερμηνεύετε λάθος, ή οι 6 που βρήκα εγώ στην ίδια Αγ. Γραφή; !
Να το παίξουμε κορώνα - γράμματα; 
Ξέρω... έχω ξαναμιλήσει μαζί σας! Τώρα θα κάνετε το εξής: Θα στρέψετε το διάλογο σε κάποιο άλλο θέμα, όπως σας έχουν δασκαλέψει να κάνετε οι αρχηγοί σας στα σεμινάρια!
Δε γίνεται να δεχθείτε ότι "στριμωχτήκατε" στη γωνία!  Άλλωστε ακόμη και να βλέπετε ότι η Εταιρεία σας, έχει κάνει του κόσμου τα λάθη με την εξήγηση της Αγ. Γραφής, δε γίνεται να το παραδεχτείτε ανοιχτά. Είναι πολλά τα χρήματα ....!
Εγώ όμως μπορώ άνετα να ομολογήσω "Πατέρα Υιόν και Άγιον Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον"!

Σάββατο, 7 Ιουνίου 2014

Μα δε βρέθηκε κανείς να τους τα πει;!

Στο σημείο αυτό ας κάνουμε μια διάκριση: 
Άλλο πράγμα είναι οι λεγόμενοι μάρτυρες του Ιεχωβά και άλλο πράγμα η οργάνωση που τους πλανά. Οι αυτοαποκαλούμενοι «Μάρτυρες του Ιεχωβά», είναι οι οπαδοί της οργάνωσης της «Σκοπιάς». Η δε «Σκοπιά», είναι το όνομα του «νομικού προσώπου» της Εκδοτικής Εταιρίας της οργάνωσης αυτής.
Ιδρυτής της Εταιρίας Σκοπιά, ήταν ο Σκοτσεζο – Ιρλανδικής καταγωγής, Αμερικανός Πλούσιος έμπορος, και πιθανότατα μελλοντικό μέλος της Μασονικής Στοάς, ίδρυσε αρχικά έναν όμιλο μελέτης της Αγίας Γραφής το 1870 στο Αλεγγένι των ΗΠΑ, σε ηλικία 17 περίπου ετών.
Αν και ήταν πανέξυπνος, η απειρία του τον έκανε να ασπασθεί τις απόψεις ακραίων Προτεσταντικών και αποκρυφιστικών ομάδων που δρούσαν τότε στην Πενσυλβανία. Ο ηγέτης μιας τέτοιας ακραίας Αντβεντιστικής ομάδας, ο Νέλσον Μπάρπουρ, τον προσυλήτισε, και τον έπεισε ότι μπορούσε να προβλεφθεί το τέλος του κόσμου.
Ο Ρώσσελ με τα χρήματα που διέθετε, έγινε τότε συνεκδότης του Μπάρπουρ, για το περιοδικό: «Κήρυκας της Πρωϊας» που εξέδιδε ο Μπάρμπουρ, και κήρυτταν ότι το τέλος του κόσμου θα έρθει το 1874. Όταν η ψευδοπροφητεία αυτή διαψεύστηκε, ο Ρώσσελ εγκατέλειψε τον Μπάρμπουρ, και το 1879 εξέδωσε το δικό του περιοδικό: «Η Σκοπιά της Σιών και κήρυξ της του Χριστού Παρουσίας», τη σημερινή «Σκοπιά». Έτσι, κατάφερε να κλέψει τους αναγνώστες του Μπάρμπουρ, και να ιδρύσει σε διάφορες περιοχές, ομάδες μελέτης της Αγίας Γραφής, που ονόμαζε «Σπουδαστές της Γραφής».
Οι ομάδες αυτές αυξήθηκαν σε αριθμό και μέλη, και θεωρούσαν τον Ρώσσελ ως δάσκαλό τους για «το λόγο του Θεού». Ο Ρώσσελ στα βιβλία και τα περιοδικά του, μεταξύ άλλων αιρετικών θέσεων, δίδασκε αποκρυφιστικές διδασκαλίες για τις πυραμίδες, και όρισε ως νέα ημερομηνία του τέλους το 1914. Και αυτή όμως η ημερομηνία πέρασε, όπως και η νέα που όρισε, το 1918. Έτσι, ως τον θάνατό του, παρέμεινε ψευδοπροφήτης, χωρίς ποτέ να επιτύχει ούτε μία προφητεία.
Σαν χαρακτήρας ήταν υπερήφανος, και θεωρούσε τον εαυτό του «πιστό και συνετό». Όμως η ζωή του δεν ήταν σύμφωνη με όσα δίδασκε. Το διαζύγιο από τη γυναίκα του, που βγήκε εις βάρος του, φανέρωσε στο δικαστήριο ότι είχε σχέσεις με μια κοπελίτσα 16 ετών που φιλοξενούσαν στο σπίτι τους, και την οποία έλεγε: «μικρή του σύζυγο». Σε αυτήν άφησε μέρος της περιουσίας του μετά τον θάνατό του. Σήμερα τον τάφο του κοσμεί μια πυραμίδα με τα σύμβολα τής 33ης μοίρας των Μασόνων.
Παρ’ όλα αυτά, πιθανόν ο Ρώσσελ να πίστευε αληθινά όσα δίδασκε. Πράγμα όμως δύσκολο να το υποθέσουμε για τον διάδοχό του, τον Ρόδερφορδ, ο οποίος, κυριολεκτικά άρπαξε την περιουσία του Ρώσσελ. Ήταν αρχικά ο δικηγόρος στον οποίο είχε ανατεθεί η διαθήκη του Ρώσσελ. Όμως εκμεταλλευόμενος την εμπιστοσύνη των νομίμων κληρονόμων, χρησιμοποίησε νομικά παραθυράκια και κράτησε την εκδοτική εταιρία «Σκοπιά» του Ρώσσελ για τον εαυτό του, και αυτούς τους  χαρακτήρισε «Πονηρούς Δούλους», και τους έδιωξε. Σήμερα αυτοί είναι γνωστοί ως «Σπουδαστές της Γραφής», και διατηρούν τα δόγματα του Ρώσσελ, σε αντίθεση με τον Ρόδερφορδ, που άλλαξε σχεδόν τα πάντα, και έκανε τη Σκοπιά μια δικτατορική οργάνωση. Αυτός τους ονόμασε: «Μάρτυρες του Ιεχωβά».
Με τη σειρά του, έθεσε ημερομηνίες για το τέλος του κόσμου, και διαψεύστηκε σε οτιδήποτε είχε προφητεύσει. Μεγάλο μέρος της προεδρίας του, πέρασε σε μία βίλα με το όνομα «Μπεθ Σαρίμ», που αγοράστηκε δήθεν για τον Αβραάμ τον Ισαάκ και τον Ιακώβ που έλεγε ότι θα ανασταίνονταν τότε. 
Η δικτατορική διακυβέρνηση που επέβαλε στην οργάνωση της Σκοπιάς ο Ρόδερφορδ, συνεχίστηκε και επί της προεδρίας του διαδόχου του, και συνεχίζεται ως σήμερα, παρά το ότι πλέον κυβερνάται από ένα «Κυβερνών Σώμα» υπερηλίκων κυρίως ηγετών. Σήμερα η Σκοπιά είναι μια παγκόσμια Σέκτα (λέξη που εκφράζει αυτό που λέμε: «καταστροφικές λατρείες») και αριθμεί πάνω από 6 εκατομμύρια μέλη. Στη χώρα μας είναι περίπου 27.000. Οι οπαδοί της είναι υποχρεωμένοι να δέχονται όλα όσα τους λέει, ακόμα και τις διαρκείς δογματικές αλλαγές της οργάνωσης. Δικαιολογούν έτσι ακόμα και τις συνεχιζόμενες ψευδοπροφητείες της Σκοπιάς, με τελευταίες: το τέλος που δεν ήρθε το 1975 όπως κήρυτταν, και η γενιά του 1914 που έλεγαν ότι δεν θα παρέλθει πριν έρθει το τέλος.
Οποιαδήποτε αμφισβήτηση, τιμωρείται με «αποκοπή», και στον αποκομμένο απαγορεύεται ακόμα και να μιλούν τα άλλα μέλη, για να μην αποκοπούν και αυτοί. Έτσι καταστρέφονται οικογένειες, διαλύονται φιλίες και συγγένειες, χάνονται εργασίες, και πολλά θύματα της οργάνωσης αυτής, υποφέρουν από έντονα ψυχολογικά προβλήματα και φοβίες. Με τις απολυταρχικές αυτές μεθόδους, ελέγχει και εξαναγκάζει τους δύστυχους οπαδούς της να υποτάσσονται στις διαταγές της, είτε επειδή τους απειλεί με θάνατο από τον Θεό στον «Αρμαγεδδώνα», είτε επειδή φοβούνται την αποκοπή, και πολλοί παραμένουν εκεί, παρά τη θέλησή τους, για να μη διαλυθεί η οικογένειά τους.
Η Σκοπιά έχει κάνει δική της μετάφραση της Αγίας Γραφής, (τη Μετάφραση Νέου Κόσμου), με τις πλάνες της. Τα βασικά της δόγματα ΣΗΜΕΡΑ, είναι τα εξής:
Από το 1914 έγινε αόρατα (!!!) η παρουσία του Χριστού, και περιμένουμε την έλευσή του «σύντομα». Ο κόσμος πάει από το κακό στο χειρότερο, και λίγους μήνες μετά την (αόρατη κι αυτή) ουράνια ανάσταση των «αγίων» που έγινε το 1918, ο Θεός διάλεξε την οργάνωση της Σκοπιάς ως «τον αγωγό» που θα δίνει στους Χριστιανούς την «αλήθεια». 
Επειδή λοιπόν το τέλος είναι κοντά, οι οπαδοί της Σκοπιάς οφείλουν να κηρύττουν ότι το όνομα του Θεού είναι Ιεχωβά, και ότι θα «καταστρέψει» τους κακούς. Αυτό το κάνουν σε κάθε ευκαιρία, για να σώσουν τους συνανθρώπους τους. Γιατί αν το τέλος τους βρει έξω από την οργάνωση, (δηλαδή κοσμικούς), τότε θα τους σκοτώσει ο ίδιος ο Θεός. Όσοι όμως είναι στην οργάνωση, θα επιζήσουν, και θα καλοπερνάνε σε έναν επίγειο φθαρτό παράδεισο, χωρίς να πεθάνουν ποτέ. Εκεί θα αναστηθούν όλοι οι υπόλοιποι νεκροί που προορίζονται για τη γη. Εξαίρεση σε αυτή την «ειδυλλιακή» εικόνα, αποτελούν όσοι στο τέλος των 1000 ετών βασιλείας, θα επαναστατήσουν στον Θεό, και θα αφανιστούν για πάντα.
Η Σκοπιά χωρίζει τους πιστούς σε δύο «τάξεις». Στους 144.000 που θα πάνε στον ουρανό, και στον αμέτρητο «Πολύ Όχλο» που θα μείνει στη γη. Τον Χριστό τον θεωρούν «δημιούργημα» του Θεού, και τον ταυτίζουν με τον αρχάγγελο Μιχαήλ, και δεν τον ονομάζουν κι αυτόν: «Γιαχβέ» όπως οι  χριστιανοί. Τον Θεό τον θεωρούν ως κάτι με σώμα, που δεν είναι «πανταχού παρών», αλλά που αντιλαμβάνεται με τον «εγκέφαλό» του τα γεγονότα, μέσω μιας απρόσωπης δύναμης, που την ταυτίζουν με το Άγιο Πνεύμα, το οποίο αρνούνται ότι είναι πρόσωπο.
Αρνούνται ακόμα και την κατά χάριν αθανασία της ψυχής, και γι’ αυτούς ο θάνατος είναι πλήρης εκμηδένιση. Οι δυστυχείς οπαδοί της Σκοπιάς, προτιμούν να πεθάνουν για να μην κάνουν μετάγγιση αίματος, γιατί παρερμηνεύουν την «αποχή από αίμα» της Αγίας Γραφής, η οποία στην πραγματικότητα μιλάει μόνο για τη βρώση αίματος. Αν και οι ίδιοι αρνούνται τη στράτευση, η Σκοπιά είναι μέτοχος εταιριών που συνεργάζονται με το Στρατό των ΗΠΑ εν αγνοία των οπαδών τους. Έτσι κερδίζει κάθε χρόνο εκατομμύρια δολάρια, που μαζί με τις εισφορές των οπαδών της, την κάνει μια από τις πλουσιότερες επιχειρήσεις. Ομοίως, ενώ οι οπαδοί της πιστεύουν ότι ο ΟΗΕ είναι «το θηρίο» της Αποκαλύψεως, η οργάνωση της Σκοπιάς, για κάποιο διάστημα σχετικά πρόσφατα, είχε γίνει μέλος του, εν αγνοία των οπαδών της.
Κάθε εβδομάδα, οι οπαδοί της παρακολουθούν τουλάχιστον 5 ώρες κατήχησης, σε 3 διαφορετικές «συναθροίσεις», όπου διδάσκονται επιχειρηματολογία και «μάρκετινγκ», πώς να μιλούν και να πείθουν τους άλλους. Η Σκοπιά, τους εντυπωσιάζει με τα ψηλά και πολυτελή της κτίρια, με τα υπερσύγχρονα τυπογραφεία της, και με τις εξαιρετικής ποιότητας εκτυπώσεις της. Προσπαθούν επίσης να εντυπωσιάσουν τους άλλους, φανερώνοντας μια «βιτρίνα» ηθικής καθαρότητας για την οργάνωσή τους, καθώς όποιον ανακαλύψουν να παραβιάζει τους κανόνες ηθικής, τον διώχνουν από την οργάνωση, με όλα τα επακόλουθα.
Αυτό που μετράει είναι η καλή εικόνα της οργάνωσης, γιατί τους οπαδούς της τους βλέπει ως αριθμούς, και όχι ως πρόσωπα. Για να τους κρατήσει, πεπεισμένους στα δόγματά της, η οργάνωση φροντίζει να τους έχει διαρκώς απασχολημένους με δικά της έντυπα, ώστε να μην μπορούν να διαβάσουν διδασκαλίες άλλων θρησκειών. Πηγή : Ελληνικός Παρατηρητής της εταιρείας ΣΚΟΠΙΑ, http://www.oodegr.com/paratir/mti.htm

Κυριακή, 1 Ιουνίου 2014

Μήπως έχετε εικόνες στα σπίτια σας;

Μία κλασσική "καραμέλα" των Ιεχωβάδων εδώ και δεκαετίες είναι πως οι εικόνες που έχουμε στους ναούς και στα σπίτια, είναι ειδωλολατρική συνήθεια.
Ας αρχίσουμε από το λεξικό: 
ειδωλολάτρης ο [iδololátris] Ο10 θηλ. ειδωλολάτρισσα [iδololátrisa] Ο27 : αυτός που λατρεύει τα είδωλα, τα ομοιώματα θεοτήτων, σαν να ήταν αυτά τα ίδια θεότητες: Εκχριστιανισμός των ειδωλολατρών.
[λόγ. < ελνστ. εἰδωλολάτρης· λόγ. < μσν. ειδωλολάτρισσα < ειδωλολάτρ(ης) -ισσα]
ειδωλολατρία η [iδololatría] Ο25 : η λατρεία ειδώλων, κατασκευασμένων ομοιωμάτων θεότητας, ως φορέων του πνεύματός της και της δύναμής της, και κυρίως η αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή θρησκεία: H ~, και μαζί της και ο αρχαίος κόσμος, γνώρισαν μια τελευταία αναλαμπή στα χρόνια του Iουλιανού του Παραβάτη. || (γενικότ.) η λατρεία φυσικών ή κατασκευασμένων αντικειμένων ως φορέων θεϊκής δύναμης· (πρβ. φετιχισμός). 

Ένας μαθητής μου στην τρίτη τάξη του γυμνασίου έχει ήδη κατανοήσει πως και γιατί υπάρχουν οι εικόνες στην ορθόδοξη λατρεία!
Ας μιλήσουμε για το θέμα αυτό όπως θα μιλούσα στους μαθητές.
Πολλές φορές βγάζουμε φωτογραφίες για να κρατήσουμε στη μνήμη μας όμορφες στιγμές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα.
Αν μάλιστα κάποιος από τους δικούς μας ή φίλους μας φύγει μακριά, οι φωτογραφίες του είναι αυτές που κρατούν ως ένα σημείο την θύμησή του. Μέσα από τις φωτογραφίες -κι όχι μόνο- δηλ. εκφράζουμε την αγάπη μας, τη συμπάθειά μας, στα προσφιλή και αγαπημένα μας πρόσωπα.
Σε καμία περίπτωση η φωτογραφία δεν αντικαθιστά τον ίδιο τον άνθρωπο που φωτογραφίζεται. 
Ούτε τα συναισθήματά μας, η αγάπη και η συμπάθεια, πηγαίνουν στη φωτογραφία (χαρτί, χρώματα, σχέδια) αλλά στον άνθρωπο που φωτογραφίζεται.
Έτσι ακριβώς ισχύει και με την εικόνα. Με την εικόνιση δηλ. του θείου προσώπου του Κυρίου. Εφόσον ο Κύριος βρέθηκε ως άνθρωπος ανάμεσά μας και κάποια στιγμή αναλήφθηκε, ένιωσαν οι πιστοί την ανάγκη να έχουν τη μορφή του σε εικόνα, ώστε να εμπνέονται και να εκφράζουν με την ψυχή τους, την αγάπη τους σ Αυτόν.
Έτσι η αγάπη, η πίστη και η προσκύνηση πάνε (μεταβαίνουν) στο Πρόσωπο του Κυρίου κι όχι στην εικόνα (ξύλο, χρώματα, τάματα κλπ). Τις εικόνες δεν τις λατρεύουμε. Τις χρησιμοποιούμε σαν μέσο έκφρασης της πίστης μας.
Φυσικά το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τις εικόνες της Παναγίας και των Αγίων.
Μόνο τον Θεό δε μπορούμε να εικονίσουμε γιατί "Πνεύμα ο Θεός"  και δεν έχει σχήμα και μορφή.
Τον Θεό τον λατρεύουμε. Και μόνο τον Θεό λατρεύουμε. Τους αγίους τους προσκυνούμε και τους τιμούμε. Δεν τους λατρεύουμε! Επειδή είναι άνθρωποι. Αν τους λατρεύαμε τότε θα ήταν ειδωλολατρεία (γιατί λατρεύουμε δημιουργήματα  κτίσματα).
Συμπέρασμα. Εφόσον οι πιστοί δεν λατρεύουν τις εικόνες (υλικά) ούτε τα πρόσωπα των αγίων που εικονίζονται σ αυτές (κτίσματα, δημιουργήματα), δεν υπάρχει ειδωλολατρεία. 
Απ την άλλη πλευρά, οι εικόνες και οι αγιογραφίες που υπάρχουν επί τόσους αιώνες τώρα σε ναούς και σπίτια, έχουν βοηθήσει πολύ κόσμο να γνωρίσει τη διδασκαλία της Εκκλησίας. 
Άνθρωποι αγράμματοι, φτωχοί, που δε μπορούσαν να έχουν ένα βιβλίο και να μελετήσουν για την πίστη τους, παρατηρώντας τις παραστάσεις των εικόνων και με την εξήγηση κάποιων ιερέων ή άλλων καταρτισμένων πιστών, μπόρεσαν να γνωρίσουν τα σωτήρια μηνύματα του Ευαγγελίου.
Και τέλος όλα αυτά τα δημιουργήματα αποτελούν μέρος μιας πολιτιστικής θρησκευτικής κληρονομιάς. Και πολλές φορές έχουν δώσει έμπνευση σε ποιητές και μουσικοσυνθέτες για να δημιουργήσουν τα δικά τους έργα ποίησης και υμνογραφίας που ανεβάζουν την ψυχή μας ως τον ουρανό και βοηθάνε να νιώσουμε την ευλογία του Κυρίου στη ζωή μας!
Σε τέτοιες "γκάφες" πέφτουν συχνά οι Ιεχωβάδες, στην προσπάθειά τους να μπερδέψουν αυτούς που προσηλυτίζουν. Κι όλα αυτά γιατί δεν γνωρίζουν κι οι  ίδιοι τις βασικές αρχές της πίστης, αφού έχουν αφαιρέσει από τη μελέτη τους τη διδασκαλία των αγίων Πατέρων! 
Κυριακή 1/6/2014 της Α εν Νικαία Οικουμενικής Συνόδου.
Κων/νος Σύρος

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Αν δε γνωρίζεις ελληνικά ...

Η μελέτη της Αγίας Γραφής είναι ευλογία αλλά και μεγάλη ευθύνη!
Τα ιερά κείμενα γράφτηκαν σε μια άλλη εποχή, για ένα κοινό που είχε άλλες συνήθειες, άλλη γλώσσα, άλλη μόρφωση, άλλα προβλήματα, άλλες ανάγκες.
Ο Λόγος του Κυρίου βέβαια είναι ο ίδιος και δεν αλλάζει σε κάθε εποχή. Δε δέχεται διάφορες ερμηνείες αλλά τη μία και μόνη που έδωσε ο Ίδιος στα Λόγια Του.
Οι συγγραφείς των ευαγγελίων και των ιερών κειμένων μαζί με την συνεργασία του Αγ. Πνεύματος (θεοπνευστία), τα λάμβαναν αυτά πάντα υπόψην, προκειμένου το έργο τους να βοηθήσει ουσιαστικά τους πιστούς αναγνώστες.
Για αυτούς τους λόγους, η μελέτη και η εξήγηση της Αγίας Γραφής απαιτεί πολύ καλή γνώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας ακόμη και της εβραϊκής (μιας και τα πρωτότυπα έχουν γραφεί σ αυτή).
Απαιτεί ακόμη πολύ καλή γνώση της ιστορίας των χρόνων της Βίβλου. Πρόσωπα, γεγονότα, συνθήκες, συνήθειες.
Αν κάποιος δεν κατέχει όλα αυτά που αναφέραμε πιο πάνω (γλώσσα, ιστορία, συνθήκες), επιχειρήσει να ερμηνεύσει τα ιερά κείμενα θα πέσει σε λάθη, σε πλάνες, σε αδιέξοδα, και τελικά αντί να ωφεληθεί ή να ωφελήσει άλλους, θα φέρει μόνο ζημιά και σύγχηση.
Έτσι ακριβώς συνέβει με την ομάδα μελέτης της Αγ. Γραφής που δημιούργησε ο σκωτσεζο-ιρλανδικής καταγωγής Κάρολος Τέηζ Ρώσσελ στη δεκαετία του 1870.
Ο ίδιος ο Ρώσσελ μεγάλωσε ως ευλαβής Προτεστάντης, αλλά απέρριψε στα εφηβικά του χρόνια τον Προτεσταντισμό και την Αγία Γραφή, γιατί θεωρούσε ασυμβίβαστο το δόγμα των αιώνιων βασάνων σε μια πύρινη Κόλαση με την προσωπικότητα ενός πανάγαθου Θεού. Η πίστη του στην Αγία Γραφή αποκαταστάθηκε όταν τυχαία ήρθε σε επαφή με κάποιους Αντβεντιστές οι οποίοι τον έπεισαν ότι η Βίβλος είναι θεόπνευστη και ότι δεν διδάσκει ούτε την τιμωρία των αιώνιων βασάνων ούτε την εγγενή αθανασία της ψυχής.
Αυτό υποκίνησε τον εικοσάχρονο τότε Ρώσσελ να οργανώσει μαζί με θρησκευόμενους συγγενείς και φίλους μια ανεξάρτητη ομάδα με σκοπό τη συστηματική έρευνα της βιβλικής αλήθειας.
Ο εικοσάχρονος λοιπόν νεαρός κι οι συγγενείς του χωρίς γνώση της ελληνικής, εβραϊκής, ιστορίας κλπ. άρχισαν να εκδίδουν τα φυλλάδιά τους κάνοντας "ερμηνεία" της Γραφής.
Αποτέλεσμα; Πάρα πολλές λαθεμένες ερμηνείες της Βίβλου που οδήγησαν με τη σειρά τους σε λάθος πίστη λάθος στάση ζωής, λάθος θρησκευτική συμπεριφορά και τρόπο σκέψης.
Και ήρθε ο εικοσάχρονος Ρώσσελ να ακυρώσει τους Πατέρες των τεσσάρων πρώτων αιώνων Μ. Βασίλειο, ιερό χρυσόστομο, Γρηγόριο θεολόγο, Γρηγόριο Νύσσης, Αμφιλόχιος Ικονίου κ.ά. οι οποίοι εκτός από ευσεβή ζωή είχαν και πολλές γνώσεις, μεγάλη μόρφωση!
Έτσι οι ιεχωβάδες ενώ διαβάζουν τα ιερά κείμενα πολύ συχνά, εν τούτοις όταν προσπαθούν να τα εξηγήσουν πέφτουν σε ερμηνευτικά λάθη. Μοιάζουν έτσι με τους Φαρισαίους και τους Ιουδαίους οι οποίοι ενώ άκουγαν καθαρά τα λόγια του Χριστού, τα παρεξηγούσαν, έμεναν στις δικές τους ιδέες και τρόπο σκέψης μέχρι που στο τέλος τον οδήγησαν στο σταυρό.
Και το πιο τραγικό είναι ότι τα λάθη τους αυτά εκδίδονται σε περιοδικά τους και πληρώνουν!
Τελικά όμως είναι λυπηρό όλο αυτό διότι εξ αιτίας τους οδηγούνται άνθρωποι στην θρησκευτική πλάνη και χάνουν την πορεία τους και την πνευματική τους συνέχεια.
Μην μας εντυπωσιάζει λοιπόν η απαγγελία ή καλύτερα ας πω η παπαγαλία της Βίβλου από τους Ιεχωβάδες γιατί δεν έχει ουσία και σωστή ερμηνεία.